Verhalen


Het beheer van waterbemaling in een Buitenpolder

In maas en Waal waren een 10-tal van deze buitenpolders aanwezig en allen voorzien van een  bemaling om overtollige water over de kade te pompen. Deze zg buitenpolders warengebouwd en voorzien van een kade van een vastgestelde hoogte om inde zomerperiode bij bepaalde rivierstanden het landbouwkundig gebruik in tact te laten. Als de rivier een te hoog peil had dan inundeerde ook deze buitenpolder, de berging van rivierwater had dan prioriteit boven de landbouwfunctie. Tussen 1925 en 1940 zijn vele kleinere electrische gemalen gebouwd om de rivierpolder droog te houden tengevolge van kwel en neerslagoverschot.

De papklok van Puiflijk

Het kerkgebouw en de klokkentoren van de parochiekerk van Puiflijk werden in 1868 gebouwd. Het was een forse toren voor de relatief kleine dorpskerk. Architect C.Weber van deze kerk bouwde een toren op de vierkante grondslag. De bovenbouw wordt gevormd door een octogonale klokkenverdieping, een 8-hoekige lantaarn bekroond met een hoge spits. Boven de ingang zijn fraaie afbeeldingen van de 4 evangelisten aangebracht (gerestaureerd in 2008). Eigenlijk uniek voor een Nederlands kerkgebouw.

Luiken in oude tabaksgevels

Op de zogenaamde hucht van Puiflijk waren veel achterhuizen van kleine gemengde boerderijtjes ingericht voor stalling van kleine hoeveelheden vee. In de zomerperiode werden op deze gemengde bedrijven tabaksbladen van geoogste tabak gedroogd. De tabaksteelt was van 1800 tot 1955 een belangrijke bron van inkomsten in het dorp Puiflijk van de kleine boeren met een beperkte hoeveelheid grond. De zavelgronden van het zg Pleistocheen waren met de eeuwen lange bemesting uitermate geschikt voor de teelt van tabak als handelsgewas. Het handelsgewas doorbrak de eigen kringloop van producten van, voor en door de dorpsgemeenschap. De tabaksteelt heeft in de Tweede Wereldoorlog nog een opleving gekend en is tot 1955 nog van betekenis geweest. Hierna was het voorbij, de importen uit andere werelddelen kon de zg inlandse teelt niet aan.

De kerkenpaden van Puiflijk

In het dorp Puiflijk is nog een laatste stuk kerkenpad aanwezig, gelegen tussen Houtsestraat en Kerkstraat. De oorsprong van deze voetpaden, ook geschikt voor kruiwagen en kleine handkar, was de bereikbaarheid van vele tuinbouwachtige relatief kleine percelen. Hier werd veelal tabak en groente verbouwd voor eigen gebruik. De meeste van deze percelen werden handmatig bewerkt en aan en afvoer van zaken ging met kruiwagen door de paden die als ontsluiting diende voor de percelen. Bij de teelt van de tabaksakkers werd het perceel in de bonenheggen gezet ter bescherming van de tabaksteelt tegen wind en mogelijk vandalisme.

In de Katholieke kerk was tot 1965 de eeuwen oude kerkmuziek, de Gregoriaanse muziek, bij de opluistering van de vieringen in bijna alle kerken gebruikelijk. Bijna alle kerkkoren van groot tot klein voerde...

Mientje Stegeman.

“Als secretaris van de Stichting ter Bevordering van het Historisch Besef in de gemeente Beuningen was ik in 2009 betrokken bij de uitgave: Za’k oe...

Tussen Afferden en Deest ligt de machtige boerderij De Oude Dries. Misschien is het beter te praten over De Dwaze Dries, want de boer die hier rond 1750 woonde, was niet alleen gierig maar ook nog eens eigenwijs, verwaand en achterdochtig. Nee, geen gemakkelijk type die Dries. Terwijl hij toch ho...

Het ligt er mooi bij, al zeg ik het zelf. Maar wat een werk. Het gras moet worden gemaaid. De kapelvloer moet worden geveegd. En het komt allemaal op mij neer.
Vroeger kwamen de pelgrims van heinde en verre. De wilden allemaal geknipt en geschoren worden voordat ze door de poort naar de kap...

Af en toe moet ik hier zijn om leidingen te repareren. Wanneer ik dan in de kelder kom, zie ik het opeens  voor me.

In de tachtigjarige oorlog kwam het heil niet van de protestanten van over de Waal. Nee, de katholieken uit het land van Maas en Waal hadden hun hoop op ziel en zaligheid g...

Had mijn vrouw alles al voorbereid om vandaag een lezing over emancipatie te geven voor de plattelandsvrouwen. Wordt ze  uitgerekend vandaag zo ziek als een hond. Afzeggen kan niet meer.  Of ik het niet van haar over wilde nemen? Ze keek er zo zielig bij dat ik geen nee kon zeggen. Ze wees me d...

U vindt dit misschien een oord van stilte  maar ik word altijd zo onrustig van ruïnes. Bij mij als paranormaal persoon komen al die verhalen uit het verleden spontaan naar boven. Neem nu die heer van Batenburg. De wreedaard van de Maaskant werd hij genoemd. Hij beschouwde zichzelf als alleenhee...

Generaties lang bezocht mijn familie de koortsboom. Toen de ruïne van de kapel van St. Walrick in 1986 op instorten stond, heeft de stichting Baet en Borch de boel kunnen pachten. In ruil daarvoor heeft Baet en Borch weer de nodige stevigheid gegeven aan de historische restanten. Ook heeft de st...

Het is zo’n plek waar je uren kunt zijn. Gewoon alleen kijken. Een plek aan een rivier. Zoals in Ewijk bij Het Veerhuis. Kijken naar schepen die voorbij varen. Een schier oneindige polonaise van heen en weer. Waar komen ze vandaan? Waar gaan ze heen? Wie zou er op zo’n boot wonen en werken? W...